NAMAC reis 3, 4 en 5 september 2010 Vrij snel na de aankondiging van de reis naar Engeland in AIM en op de website was het maximale aantal deelnemers (50) bereikt. Toch was de belangstelling veel groter dan verwacht. Het hotel in Weybridge bleek nog voldoende kamers beschikbaar te hebben zodat een reservering voor 60 personen kon worden vastgelegd. Op 3 september vertrokken we vanuit Houten met de touringcar richting België om bij de grens in Hazeldonk nog enkele deelnemers te laten instappen. De reis verliep voorspoedig en we waren ruimschoots op tijd bij de terminal in Calais voor de overtocht naar Dover. Het is niet erg duidelijk waar touringcars moeten worden aangemeld en op aanwijzing van een ‘port-medewerkster’ kwamen we niet op de juiste plaats! Uiteindelijk zag chauffeur Johnny de doorgang voor touringcars, waar ook de passen werden gecontroleerd. Met de ferry Beriloz van Sea France maakten we de overtocht. Vlak voor de haven van Dover moesten we een poosje wachten op enkele andere ferries die uit de haven vertrokken. Via snelwegen bereikten we tegen de avond het hotel in Weybridge. Iedereen kon na ontvangst van de sleutel van de kamer de avond naar eigen inzicht besteden.
Op zaterdag 4 september vertrokken we naar Esher om daar in het Sandown Park een beurs te bezoeken. In een lange rij stonden mensen te wachten tot de deuren werden geopend. Een beetje gênant was het toen één van de toegangscontroleurs ons verzocht al naar binnen te gaan terwijl we net kwamen aanrijden.

Het was een gezellige beurs, iets kleiner dan in Houten, maar zeker niet minder. In de loop van de ochtend kwam men steeds NAMAC-leden tegen die reeds goede zaken hadden gedaan. Dat was te zien aan de vele plastic draagtassen. Om 14.15 uur vertrokken we naar het busmuseum in Cobham en daar werden we al opgewacht door één van de vrijwilligers die ons zouden rondleiden. Van een museum was nauwelijks sprake, want de historische Londense bussen stonden in een uit 1942 stammende oude hal strak tegen elkaar.


Om toch enigszins ruimte te creëren waren twee dubbeldekkers buiten geparkeerd.


Het museum verhuist overigens volgend jaar naar een nieuw locatie bij Brooklands. De vrijwilligers vertelden enthousiast over de bussen en de vrije tijde die ze eraan besteden. Het enthousiasme sloeg over op de NAMAC-leden toen bleek dat we konden plaatsnemen in één van de dubbeldekkers voor een kort rit door de omgeving. Daarbij passeerden we het hotel in Weybridge. Het was een hele leuke ervaring.

De Buschauffeur
De derde dag was gereserveerd voor een bezoek aan het Brooklands Museum op het uit 1907 daterende circuit.


In verschillende gebouwen staan racewagens, motorfietsen, fietsen en vliegtuigen. In 1908 werd het circuit uitgebreid met een vliegveld.





Mercedes-Benz kocht in 2004 restanten van het circuit en het vliegveld en heeft er nu een testbaan en een conferentiecentrum. Op het open terreingedeelte stonden die zondag vele classic cars opgesteld van leden van de American Classic Car Club.



Het was de bedoeling dat we om 18.30 uur (Engelse tijd) de oversteek van Dover naar Calais zouden nemen. Dat zou betekenen dat we midden in de nacht weer in Houten terug zouden zijn. Dat vonden deelnemers die ’s maandags weer moesten werken toch wat erg laat. Het bleek mogelijk de reservering om te boeken naar 16.50 uur. Doordat de terugreis naar Dover voorspoedig verliep, was het zelfs mogelijk om de ferry van 15.50 uur te nemen. Er was voldoende tijd om op de boot iets te eten en te drinken en dat kwam goed uit. Immers, in Hazeldonk zou maar even worden gestopt om daar deelnemers te laten uitstappen. Uiteindelijk arriveerden we om 22.45 uur in Houten en kon iedereen van daaruit de reis naar huis vervolgen. Uit reacties van de deelnemers kan de conclusie worden getrokken dat het een zeer geslaagde reis was, mede dankzij het mooie weer en de goede stemming. Voor mij in ieder geval weer reden om te gaan brainstormen over een reis voor volgend jaar.
Tom Brinkhuis